15.9.08

biraz benden...


Bugün benim günüm bu sayfada.Ve bende yoruldum sanıyorum bazen hayattan,yaşamaktan,yanlışlardan.Sonra bir an geliyor içimde bi enerji bi yaşama sevinci.Evet ya diyorum evet bu benim işte.Aynaya her baktığında gülen kızım ben.Dostlarına akıl verip tam tersini yapan,sonra kendi haline bakıp gülen o kız :) Düşen kalkan,hatalar yapan,bazen gülen bazen ağlayan biraz herkes gibi,ama daha çok kendi gibi.Bazen yorulan umudunu kaybeden sonra bir anda yine içinden umut fışkıran,inanan o kız benim.Mesela dün gece çok bezmiştim yaşamaktan daha doğrusu unutamamaktan,içimde saklamaktan...Sonra sabaha karşı bir saatte dile döktüm aklımda,içimde ne kaldıysa sığdırdım bir mesaja hepsini.Gönder tuşuna bastım,ve mesaj yerine ulaştı.Yani içimden çıktı gitti herşey.Söyleyemediğim sözlermiş tutsak eden onu içimde ve beni kendimde.Sabah uyandığımda huzur vardı sadece içimde,esaret bitmişti artık.Güneşli bir güne artık özgür kalan ruhumla merhaba dedim...Gülümsedim aynaya bakıp kendime ve özgür kalan kalbime :)

Hiç yorum yok: