15.9.08

düşler



Aslında ben o düşlerini çocukluğunda unutanlardanım...Büyüdükçe yaşamanın gerçeklerden oluştuğunu anlayanlardan.İlk ne zaman anladım bunu,ne zaman vazgeçtim düş kurmaktan hatırlamıyorum.Belki yatılı okul yıllarımda,belki bir düşümün gerçekleşmediği bir anda...Oysa çocukken ne kadar çok düş kurardım.Hepsi o yıllarda kalmış hatırlamıyorum bile şimdi hiçbirini.Yeniden başlasam düş kurmaya desem,çocukluğumdaki gibi olamazki artık.Maalesef hayatın gerçekleriyle aşırı derecede yüzgöz oldum.Düş kuracak ne gücüm ne vaktim yok artık.Belki de vardır.Belki de sırf bu yüzden sayfamın adını eflâtun düşler koymuşumdur.Düşlerle dolu yıllarımı özlediğim için farkında olmadan günlerce düşündükten sonra böyle bi isim gelmiştir aklıma...Bilmiyorum.Ama içimden ne geçerse,sadece kendim için yazacağımı biliyorum...Düşlerim,renklerim ve gerçeklerimle burası benim dünyam...Belki de yeniden çocukluğumun düşlerine,merhaba...

2 yorum:

e.d dedi ki...

Bence denemeden vazgeçiyorsun çocukluğundaki gibi düşler kurmaktan...

çocuklara göre 1-0 öndesin aslında hem de.Düşün bi bakalım kendini süperman sanım balkondan atlama fikrini ne zaman gerçekleştirmek isterdin.

Şuan eminim sadece süperman olsam diye düşünüp , yok daha neler diye o güne bir gülümseyip sonra kaldığın yerden devam ederdin. Balkona çıkmadın ve atlamadın şükürler olsun ki bunu düşündükten sonra :)...gibi!

eflâtun dedi ki...

Her düşün gerçekleşemediğini anladıktan sonra böyle olduk sanırım...Realist olduk hayatın karşısında...