19.9.08

eski bir şehir...Eskişehir...




Eskilerde kalan bir şehir.Eskişehir...Nasıl özledim sokaklarında dolaşmayı.Adalarda porsuk nehrinin yanında çimenlerde oturup içmeyi...Doktorlarda gezerken dütt dütt diye tramvayın geçmesini.Harabenin önündeki pamuk helvacıdan gecenin bi yarısı düşlerin pembesi pamuk helvadan alıp yemeyi.Köpekli parkta oturup ayran içip,simit yemeyi.Arkadaşlarla adalar migrosun önünde buluşmayı.Hamam yolundaki kahvecilerden gelen o mis kokuyu :)Kışın soğuğunu,buzunu,ayazını...Yazın serin gecelerini.Özledim.Kanlı kavak ta öğrenci işi piknik yapmayı.Sonra salıncakta sallanmayı.Top oynamayı ama plastik top :)


Ama en çok dostlarımı özledim.Herşeyimizi paylaşmayı.Yurtta sabaha kadar aynaların orda oturup sigara eşliğinde dertlerimizi,sevinçlerimizi,aşklarımızı paylaşmayı.Birimizin derdi olduğunda hepimizin bir olduğunu hissedebilmeyi.Sokaklarda şımarmayı,saçmalamayı,gülmeyi,eğlenmeyi hep beraber.Trenle yolculuk yapmayı,birimiz içinde anlamı olsa o uzun yolların,hep beraber kalkıp gidebilmeyi.Ağlarken gülmeyi...Ama hep beraber olmayı özledim.Gerçi yine beraberiz biliyorum.Yollar,dağlar,şehirler girse de aramıza hep yanyanayız biliyorum.Yine de çok özlüyorum...Beraber olmayı ve beraberken o eski şehir de yaptığımız herşeyi...

3 yorum:

kelebekmisali dedi ki...

canım benim nasıl özledim bilemezsin... yazını okudum da ne güzelmiş o zamanlar hayat. keşke yine o aynaların önünde olsak, yine sabaha kadar gülüp eğlensek, dertlerimizi paylaşsak sonra da balkona çıkıp ayaklarımızı demirlere uzatıp sigara içsek...
sokaklarda saçmalamak,hamamyolunda yürümek, köpekli parkta oturup simit yemek artık hiç keyifli değil.. neden diye düşündüm... sen yoksun o yüzden olabilir mi acaba..?

eflâtun dedi ki...

özlemek güzeldi uzun yaz tatillerinde...tekrar o şehre gidip,tekrar birlikte olacağımızı bildiğimiz o uzun günler ve sabaha kadar uzattığımız gecelerde...ama şimdi dağıldık yurdumun 4bi yanına...bi kesişme noktamız bile kalmadı sanki...o yüzden özlemek sanki eskisi kadar güzel değil be canım...ama yine de ben biliyorumki,biz bi noktayı alırız ve kesişme noktası yaparız :)
hiçbişey imkansız değil,hele bizim için hiç hiçbişey ;)

Adsız dedi ki...

ben de en çok dostlarımı özledim... o şehrin her karesinde siz varsınız benim için...köpekli parkta,simit ve ayranda,kanlıkavakta,pino pizzada,mc donalds da,doktorlar,adalar.. siz sevinçlerim hüzünlerim pişmanlılarım gözyaşlarım hepsi sizinle güzeldi sizinle anlamlıydı sabahları bulan hoş sohbetlerimiz..o günlere geri dönebilmek için nelerimi vermezdim yine siz olsanız yine ben olsam kucaklasam sizi sarılsam sımsıkı başımın etini yeseniz yine bitmez tükenmez aşklarınızla.. o hınzır şeker mi şeker gülüşlerinizle .. öyle içimdesiniz ki,ne kadar uzakta olsak mesafeler engel değil bu dostluğa biliyorum ...