25.11.08

u-mutsuz...

üşüyorum...
yalnızım.
mutsuzum.
biraz şanssızımda belki...
seçimlerimden dolayı kendimi suçluyorum-her zaman yaptığım gibi-
ağlamak geliyo içimden...
belki de içten içe ağlıyorum...
ama gözümden yaş akmıyor...
içim daralıyor...
içim sıkılıyor...
kendime kızıyorum...

oysa gündüz ne kadar güzeldi,arkadaşlarım,eski öğrencilerim aradılar,mesaj attılar ve öğretmenler günümü kutladılar...
hatta 2sene önce boku bokuna terkedip sonra bunalıma girdiğim eski sevgilim bile-biz artık sadece arkadaşız:p- mesaj attı falan baya bi sevindim mutlu oldum...


sonra gecenin hüznü dedikleri şeymidir başka bişeymidir bilmiyorum...
ama kendimi yalnız hissediyorum...
yapayalnız ve aptal bi kız gibi.
evet sorun bu aslında kendimi aptal gibi hissetmem...
neden böyle hissediyorum sorusunun cevabı ise yaptıklarımda değil düşüncelerimde saklı.
bu daha da aptal bi durum düşününce.


aslında düşünmesem keşke insanları anlamasam,ne güzel olcak belkide herşey...


bazen kendimi aptal hissetmek değilde,gerçekten aptal bi kız olmak istiyorum.
insanların gerçek yüzlerini anlamasam keşke,söyledikleri gibi olduklarını düşünsem,
satır aralarını okuyamasam,akıllarından geçenleri zihinlerini okurcasına anlayamasam...
ama maaleseff...insanları fazlasıyla iyi anlıyorum ve anlamak bazen bana gerçekten çok ama çok acı veriyor...


p.s.regl öncesi bunalım dönemlerimden nefret ediyorum!!!
yoksa ben bu kadar hassas bi insan değilim,ota boka üzülmem ki yaaa :(
ama şimdi böyleyim...












2 yorum:

Üfürükten Prenses dedi ki...

yazıyı okudum haa regl dönemi bu dedim içimden.. sona doğru geldim doğru bilmişim ..
hepimize oluyor canım dönem dönem:P

kırmızılı dedi ki...

ya ama ben her ay ilkmiş gibi krizlere giriyorum.ona anlam veremiyorum:)