28.11.08

üzgün :(

biraz asabiyim...
hatta çok asabiyim...
8 yaşındaki küçücük çocuğa resimde bişeyi yanlış yaptığı için bağırıp onu ağlatacak kadar...
ve ben ne zaman ona böyle boş yere -dolu yere olsa da farketmiyor- bağırsam,
sonra o ağlayınca içimden bişeyler kopup gidiyo.
kendimden nefret ediyorum.
şimdi o uyuyor yatağında,masum bi melek gibi...

ben kendime kızıyorum,ve ondan af diliyorum...

neden böyle bazen içimden bi canavar çıkıyor ki benim...i
ben böyle bi insan değilim ya.
offfffffffff....
başlasın ve bitsin artık bu çile!
içimdeki canavar defolup gitsin 1 aylığınada olsa :(




4 yorum:

-mka- dedi ki...

İçindeki canavar asla gitmeyecek, gitmemeli..

Sadece; içindeki meleğin uyanmasını sağla, ve canavarı yensin.. Hem 8 yaşındaki melek uyurken, içindeki melek de uyanmışa benziyor.. Tekrar uyumasına izin verme..

-mka-

kırmızılı dedi ki...

benim içimdeki o canavar yada canavarlar kafalarına göre takılıyolarki :( anlamıyorum çoğu zaman ne olduğunu...böyle bi sinir basıyo,bi kızıyorum,bağırıyorum falan...
bazende kanat takılasıca melek gibi bi kız oluyorum...
ayarsızım sanırım yaa :'(

Üfürükten Prenses dedi ki...

hem sana hem 8 yaşındaki çocuğa üzüldüm..

kırmızılı dedi ki...

bende üzüldüm ve kandırdım onu melek abla oldum bugün,barıştık :)
umarım bi daha içimden böle hain canavarlar çıkmaz...