19.1.09

kerem'e



Bi adam vardı…
mecnun gibi gezerdi de şehirden şehire
adı kerem'di
tutunamazdı hiç bir şehre
-hiç kimseye-
kalamazdı da
hep giderdi
sorsanız
"onlar gittiklerinden tutunamam" derdi
belki gerçekten de bilmezdi
asıl gidişler yüreklerde olurdu
yollarda,dillerde değil
bi kız vardı,dilinde
-belki de yüreğinde-
bir kız ki;
her şehirden bir parça taşırdı
saçlarında
gözlerinde
kaşlarında
sağ yanağındaki gamzesinde
o kız ki;
belki her şehirdeydi
belki de hiç birinde
bilmezdi kerem
ararmıydı bilinmez
ASLI yoktu belki de
adı zeynep'Ti
bir düştü bazen
bazen denizin yansıdığı bir çift göz
buruk ve çilek kokuyormuş gibi bir gülümseme
bir hüzünden süzülüp giden birkaç damla gözyaşı
rüzgara yenik düşmüş bir tutam siyah saçtı
bazen... a
Zeynep'ti...
bulurdu bir yerlerde Kerem
bulurdu da
bulduğu yerde bırakırdı
o anda,
öylece,
olduğu gibi...
hep düşünceliydi ya kara gözleri
dalar giderdi ya uzaklara
bıraktığı Zeynep-ler-e bakardı
öyle bıraktığı gibi
gelirdi-ler- ardından her şehre
aslı olmadan Kerem'le...

-m&-

3 yorum:

YALNIZLIK OKULU dedi ki...

Aslıların dijital keremlerin sanal olduğu bir dünyada yaşıyoruz...umarsızca geçip giden zamanlarda...

_zAhİr_ dedi ki...

sözün anlamı kaybolmadan,yıpratmadan...gerçek olamayacak kadar anlamlı anlatılanlar...

RoNaLDiNHo dedi ki...

sanal dünyanın anıları olarak kalacak sadece.