21.6.09

şaşkınım,üzgünüm...

Sadece birkaç gün önce dersaneden arkadaşlarla sınavdan sonra cafe de otururken,eski arkadaşlardan,yeni arkadaşlardan ve dost kazıklarından açıldı konu.Çok şükür dedim 10 yıldır sahip olduğum dostlarım var hala görüşüyoruz sürekli,yok bir sorunumuz.Ne güzel dediler...

Demez olaymışım.Nazara geldi desem,tatmin etmez beni.İki dua okuyup ya da okutup,üfletip geçecek bir sorun değil gibi.Aslında ben sorun olabileceğini bile düşünmemiştim ya filiz vermiş,dallanmış,budaklanmış ben ağacın yanındaki dikenli çalı oluvermişim.Ne söylediğimi bilmezmişim de haberim yokmuş...

Canım karakutum,ben o kara kutunun içinde neler var nasıl biliyorsam,sen de öyle biliyorsun bu kırmızı dudaklardan çıkan cümlelerin aslında ne anlama geldiğini.Öyle şaşkınım ki şu anda,öyle üzgünüm ki hangi cümleleri kursam bilmiyorum.Ama sen anlarsın dimi beni?Bilirsin o anlama gelecek,öyle bir cümle kurmadığımı.Ki hayatımın hiçbir döneminde seninle ilgili öyle ya da ona benzer birşey demeyeceğimi...10 yıldır -ki bunun 3yılı aynı odada geçti 7/24 beraber- beni bu kadar tanımadıysan zaten ne desem boş olur şu saatten sonra...Kızgın değilim sana,sen ne hissediyorsan ben de onu hissediyorum kırgınlık,şaşkınlık,üzüntü,biraz kızgınlık.Hani evin elektriklerini kestikleri gün küçücük bir tartışma geçmişti ya aramızda telefonda,aynı o günkü gibiyim şimdi,biri dokunsa ağlayabilirim.Sonra o akşam sen geldiğinde serseri demiştin yine bana sarılmıştık ya kocaman,sımsıkı.Keşke aynı şehirde olsaydık,gelseydim yanına,anlatsaydım cümleleri daha tamamlamadan anlasaydın beni,sarılsaydık kocaman.Sevgilimden ayrıldığımda canımın acıdığından fazla canım yanıyor şu anda...Sizin evi aradım,annenle konuştum,dersanedeymişsin.Tek derdimizin kpss olması gereken şu günlerde saçma sapan bi saç rengi yüzünden düştüğümüz duruma gülmek istiyorum,gülemiyorum.Ve seninle hiç ama hiç bir alakası olmayan bir konuya nasıl bulaştırıldın,neden böyle yaptı O,inan hiç anlamıyorum...
Keşke o gece okusaydım ileti geçmişlerini,ondan özür dilemesi gereken aslında ben değilmişim az önce tekrar okuduğumda bunu anladım,işte insan 10 yıldır dostum dediği insana karşı her zaman ama her zaman alttan alabiliyormuş.Onunla bu ilk tartışmamız değil son da olmayacak biliyorum,kızdım darıldım o da kızdı birkaç güne geçecek diye umuyordum aslında gelip sana öyle anlatana kadar.Şaşkınım ya çok şaşkınım.Elimi ayağımı koyacak yer bulamıyorum,içim dolu ağlamak istiyorum,tutuyorum kendimi,içim daha da doluyor.

Umarım hallolur herşey en kısa zamanda,dua ediyorum bunun için,ve seni ne kadar sevdiğimi,ne kadar değer verdiğimi bildiğine inanıyorum...

oysa ben bugün sana dün gece onunla konuştuğumuzu,artık oyun oynamayacağımızı ve bana herşeyin artık çok daha güzel olacağına dair söz verdiğini anlatacaktım,mutlu olamadım yine bak,
yukardaki hep böyle yapıyo mutlu olduğum zamanlar da beni üzüyor başka birşeyden ötürü...
Neyse kader böyleymiş herhalde,ne diyeyim...

3 yorum:

HaYaL MeYaL dedi ki...

barışırsınız siz yaa, o kadar küçük konulardan aranız açılmaz bu kadar yaşanmışlık varken :)
Bi sinir anına ya da nazar anına gelmiştir :) Bence herşey çok güzel olcak

diamandi dedi ki...

barıştınız say zaten...

kIrmIzILI dedi ki...

küsmedik ki biz...üzüldük biraz boş yere hepsi o kadar...