10.7.09

yorulmuşum...

Kapıyı açıyorum.
Arabadan atıyorum kendimi,yokuş aşağı doğru yuvarlanıyorum.
Bir arabanın tekerleklerine takılırken gözlerimi kapatıyorum.
Canım acıyor mu?
Acıyor olmalı,gözlerim kapalı,sesleri görüyorum.
Canım acımalı.Neden hissetmiyorum?
Sesleri görmek ne kadar garipmiş,
Ahh keşke renkleri duyabilseydim birde...
Çığlıklarım ne renktir acaba?
Kırmızı olmalı,hayatı bir çığlık tadında yaşamak kırmızı renk olmalı.
Ve kırmızının sesi bir çığlık olmalı...

Canım acıyor,canım acımıyor...
Emin değilim sanırım hissedemiyorum,
Canımın yanması uçmak gibi bir his verebilirmi bana?
Peki uçmak intihar gibi bi his olabilir mi?

Ya şimdi canım neden yanmıyor,ama doğru uçarken insanın canı yanmaz ki...
Sesler,seslerin renkleri ne kadar alacalı,ne kadar kırmızılı,
çığlıkla mı karışmış hepsi???

uçmak,uçmak ne kadar dinlendiriyor insanı...
bu kadar yorgun olduğumu hiç bilmezdim ben...

1 yorum:

HaYaL MeYaL dedi ki...

yine mükemmelll