11.12.09

Yorulmak

Hiçbirşeye dair istek kalmadı içimde,dua bile etmiyorum artık birşeyler olsun diye...
Çünkü sanırım birşeylerin olmasını dileyip isteyecek kadar bile güç kalmadı içimde.
Karamsarlık diye algılamasın kimseler bunu tamam pek iyimser bir cümle gibi de görünmeyebilir ama üstümde acaip bir yorgunluk var,birşeyleri istemek onlara ulaşmak için çabalamayı gerektirir.
Ama bu bünye daha bu yaşta öyle yorgun hissediyor ki kendini...
Biraz daha yorulsam düşüp kalacakmışım gibi sanki bir daha hiç ayağa kalkamayacakmışım gibi...

Sonuç bir dostun bir zamanlar kurduğu cümle işte;

"EZBERE YAŞIYORUM HAYATI BU ARALAR..."

5 yorum:

fotograf penceresinden dedi ki...

yorulmadan,çabalamadan malesef birşeylere ulaşılamıyor ama ulaştığın zaman pek bir kıymetli olur :)

Gökhan dedi ki...

kim ezbere yaşamıyor ki hayatı ? emin ol bu yaşımda benim kadar yorulmamıssındır. nefes almak bile zor geliyor desem abartı dersin ama öyle.

elfacino78 dedi ki...

senin yazılarını vakıt buldukça okuyorum çok tatlı çok guzell hatta bı ara eskişehire gelıp arkadaş olmakta istiyorum seninle. neyse bu durgunluk hali bu ara herkeste var sanrım 1 aylık kış uykumdan bugun bıraz uyandım gözumu araladım. 2 ay önce bı sey yapmaya karar verdım baktım yapamıyorum bıraktım kendımı verdım tembelliğe . sonra bugun kalkartık dedım kalktım. sunu unutma en azından dua edebıleceğin olmasını beklediğin bi şeyler var ya bunlarada sahip olamayanlar ne yapsınn....

ozzeinep dedi ki...

son sözü sevdim...

aksilaz dedi ki...

Sen dualarına devam et.