5.3.10

ya,şey,işte,böyle...

Yazmayı seviyorum.
Blogumu seviyorum.
Kim olduğum pek bi ifşa olduğu için artık bazı şeyleri yazmaktan çekiniyorum.
Çekinince blogum gibi değil de tamam abartılı olacak ama herkesin tanıdığı okuduğu bi köşe yazarı gibi falan hissediyorum,sanki bi editörüm var da yazdıklarımdan dolayı beni yargılayacakmış bu olmamış falan diyecekmiş gibi işte.
Kulağa saçma geliyor mu bilmiyorum gerçi umrumda da değil ama tam olarak öyle hissediyorum.
Blogum özgürlüğümdü ama artık değil sanki kendimi lisedeki okul yurdunda gibi hissediyorum işte
yarı açık cezaevi falan filan feşkan.
O sebeple kafam karışık bilmem kaçıncıya adresi mi taşısamm gerçi izleyen izlemeye devam ediyor öyle olunca o da pek bir mantık dışı.
Hoş bir de neden yazdığım sorusuna cevap bulmak lazım.
Ben günlük tutar gibi yazıyordum eskiden ne hissediyorsam
ama şimdi arkadaşlarım okuyor,kardeşim okuyor,beni tanıyan daha birileri okuyor.
Herkese herşeyini anlatamaz insan dimi?
Özellikle sevgili kardeşim senin okuman sinirimi bozuyor çünkü mükemmel abla moduna giremiyorum hal böyleyken tamam hepimiz insanız hatalarımız var,yanlışlar yapıyoruz ama senin benim yaptığım hataları bilmene lüzum yok diye düşünüyorum...
o sebeple bu bir veda mı ?
sanırım biraz öyle oldu lakin elimden gelen bu sadece şimdilerde.

Blogum seni çok sevmiştim...

Hiç yorum yok: