26.8.10

yine kaza yaptım hayırlısı olsun...

Her şeyde bir hayır vardır diyorum, buna inanmak istiyorum.
Güçlü olmaya ve görünmeye çalışıyorum ki çoğu zamanda bunu başarıyorum bile diyebilirim...
Sonra bir an geliyor bir şey oluyor ve içimdeki pimi çekilmiş gözyaşı bombası patlayıveriyor.
Ağlıyorum bir çözüm olmadığını bildiğim halde, düşünüyorum delicesine.
Ben nerde yanlış yaptım?
Neden adeta tüm aksilikleri çeken bir mıknatıs gibiyim?
Sanki şey gibi hayatım bir otomobil ve ben onu kullanmayı bilmediğim için ya yanlış şeritte gidiyorum ya da kaza yapıyorum sürekli...
Öyle yorgunum ki anlatamıyorum kimselere derdimi blog...
Sana bile yazamıyorum ne zamandır baksana halime oysa ben ne çok severim yazmayı...
İnanmak istiyorum her şeyin yoluna gireceğine ama bir umut ışığı göremiyorum çok uzaklarda bile....