11.1.11

Bir garip kpsszedeyim atanma yolunda...

"Bir garip kpsszedeyim atanma yolunda,
atanamamışım perişanım ben..."

Aslında eğitim-öğretim hayatıyla ilgili takıntıları olan bir insan değilim ben, mesela okulu 7 senede bitirdim öyle aşırı umursamadım, tamam üzüldüm falan bazen kızdım kendime ama beni bunalıma sokacak kadar çok üzülmedim hiç, en fazla 3 gün sürdü üzüntülerim...

Ama gel gör ki atanamamak beni mahvetti...
74,308 le kapadı bizim bölüm benim lanet puanım iste 74,270...
10 gün oldu atamalar açıklanalı ve 10 gündür bildiğin mal modundayım ben...
Çok üzüldüm ya hala çok üzgünüm...
Kendimi işe yaramaz salağın teki gibi hissediyorum oysa son atananla aramda çok bi puan farkı yok di mi?
Ama işte o atandı ben atanamadım, evde oturuyorum hatta oturmuyorum da öğlene kadar uyuyorum sonra kahvaltı ediyorum, dışarı çıkıyorum arkadaşlarımla takılıyorum, eve gel akşam yemeği bi dizi sonra saatlerce nette takılmaca...
Evet gayet mal bir yaşam tarzı bu...

Beş kuruş alacam diye anamın babamın eline bakıyorum bide tanıyanlar bilir, ben babamdan falan para isteyemem hiç, verirse verir vermezse aç sefil gezerim.
Öğrenciyken bile baba param bitti diyemezdim ben, öyle de cins bir insanım.
Neyime güveniyorsam artık...

Neyse işte iyi değilim ben, ve en kötüsü bu aralar iyiymişim gibi de davranamıyorum...
Durup durup ağlıyorum falan, haberleri izlerken bile gözlerim doluyor...

Bloga zaman zaman bunalımlı yazılar yazıp içimi döksem de böyle dönemlerimde genellikle kısa sürede pozitif düşüncelerimle pozitif ruh halime dönmeyi başarabilen ben,
bu kez yenildim sanırım...
Kendime dönmem zor olacak gibi...

pippi gibi dantel örmeye başlayabilirim, ya da erken kalkmayı başarabilirsem dikiş kursuna gitmeyi düşünüyorum, etek falan dikerim bari kendime bir gün atanırım umudu ile...

Saygılar efendim...

3 yorum:

alparslan dedi ki...

Annem hep şunu der bana,
"Eğer bir daha dönmeyecek olan dakikayı,
altmış saniyede koşarak doldurabilirsen; işte o sen olursun."
siz de deneyin efendim. Şimdi ne yapmanız gerektiğini biliyorsunuz, nefes almaya devam edin, "gerçekleştirmek için" hayaller kurun. Zamanın ne getireceğini kim bilebilir ki?
ps: dantel örmeyin ama, mesela bir kitap okuyun; ahmet altan en uzun gece gibi..

...

Sonra bir an geliyor içimde bi enerji bi yaşama sevinci.Evet ya diyorum evet bu benim işte.Aynaya her baktığında gülen kızım ben.Dostlarına akıl verip tam tersini yapan,sonra kendi haline bakıp gülen o kız :) Düşen kalkan,hatalar yapan,bazen gülen bazen ağlayan biraz herkes gibi,ama daha çok kendi gibi.Bazen yorulan umudunu kaybeden sonra bir anda yine içinden umut fışkıran,inanan o kız benim.

...

kIrmIzILI dedi ki...

Ben hayaller kuruyorum Nimet Ablacım yıkıyor hayallerimi...
Zaman diyorum arada bi istediğim şeyleri getirse bana?
Getirmiyor...
Denedim, deniyorum, denemeye devam edeceğim her zaman olduğu gibi bi yol bulunur ve ben yine dört ayak üstüne düşerim diye umuyorum :)

Şirvan dedi ki...

Umudunu kaybetme. Ben tam pes ettiğim zaman da atandım.İyi mi oldu o tartışılır tabii...
Şubat atamasında gidersin inşallah.