19.8.16

sen yokken yine yanlış yaptım

Bugün çok mutsuzdum, içim daraldı, ruhum bunaldı. Kız kardeşimle kavga ettim, anneme sinirlendim. Geçmişi boşverdim, geleceğe umutla bakamadım. Sonra öğrendim ki babamın iş yerinde az kalsın patlama olacakmış. Allah korumuş... çok şükür. Zaten ne zaman içim sıkılsa korkarım hep sevdiklerimin başına bir şey mi geldi diye. Böyle bi insanım ben, bu yaştan sonra yapacak bir şey yok sanırım bu konuda. Hoş istemsizce gerçekleşen şeyler için zaten genellikle yapacak bir şey olmuyor. İnsanlar değişiyor ama bazı huylar hiç değişmiyor. Neyse yaz tatili geldi, geçip gidiyor. Günler sanki haybeden bitiyormuş gibi, yapacak çok şey olmasına rağmen ben hiçbir şey yapamıyorum. Eski günlerdeki gibi geç uyuyorum, geç uyanıyorum. Bu blogu ilk yazmaya başladığımda okul uzatmalardaydı, sonra bitti, sonra doğuya atandım, sonra batıya geri geldim, falan filan. Çok değiştim tabii bu arada, para insanı değiştiriyor dostum! Bonkör oldum sefalet günlerim bitince mesela :D Aaa hesabı ben ödeyeyim moduna falan geçtim, para var huzur var tabi :p bir sürü ayakkabı aldım, bi ara topuklu ayakkabı aldım bi dünya baktım gördüm stiletto falan benlik değil, yepisyeni ayakkabıları dağıttım millete. spor ayakkabı candır arkadaşım ya, alışmadık ayakta stiletto vuruyor bi kere. neyse artık ayakkabı, kıyafet almaya da doydum zaten. olanları eskiteyim yeter. istediğim tüm kitapları alıyorum hâlâ, bi tek kitap almaya doyamıyorum galiba, hoş bu yaz okumak açısından hiç verimli geçmedi ama olsun kendi evime gidince bol bol okurum artık nasipse kısmetse mukadderatsa tabi. evet evet kendi evim var benim naaaberrrr :p evimi de pek bi seviyorum, canım evim, özledim. yazmayı bırakmamalıyım ya. hep yazmalıyım ben. inşallah hep yazarım artık. çünkü yazacak çok şey var. söyleyecek sözlerim bitmiyor. en yakın zamanda yeniden yazmak dileğiyle. bu pek bi günlük havasında oldu ama idare etsin okuyan varsa :))

Hiç yorum yok: